خانه » اختصاصی Paper » انتخاب بهترین لنز برای دوربین عکاسی DSLR
تخفیف خرید ساعت هوشمند اپل واچ

انتخاب بهترین لنز برای دوربین عکاسی DSLR

فاصله کانونی
سیستم تعویض و جابه جایی لنز این امکان را برای کاربران مهیا میسازد تا لنزهای خود را بر روی دوربین های CSC و DSLR به صورت مشترک استفاده کنند. درست همانند چشمان ما لنز دوربین بسته به فاصله کانونی آن نیز دارای زوایای دید متفاوت هستند. فواصل کانونی با میلیمتر اندازه گیری میشوند. اما توجه داشته باشید که برخلاف چشمان ما لنزها از پرسپکتیوهای کاملا متفاوت ساخته شده اند. هر چه فاصله کانونی کمتر باشد (مثلا ۱۰mm) زاویه دید وسیع تر خواهد شد. یک لنز واید دارای میدان دیدی بیشتر از چشمان ماست.
اگر مقدار فاصله کانونی بیشتر باشد (مثلا ۳۰۰mm) میتوان بر روی سوژه بسیار نزدیک زوم کرد و بزرگنمایی قابل توجهی به دست آورد. همانند ما حیوانات نیز دارای میدان دید متفاوتی هستند؛ به عنوام مثال، زاویه دید یک خرگوش بسیار وسیع است و قادر است اطراف را به طور کامل ببیند، در حالی که زاویه دید بسیاری از پرندگان شکاری کمتر از یک لنز تله فوتو است.

 

انتخاب بهترین لنز برای دوربین عکاسی DSLR

 

فاصله کانونی
سیستم تعویض و جابه جایی لنز این امکان را برای کاربران مهیا میسازد تا لنزهای خود را بر روی دوربین های CSC و DSLR به صورت مشترک استفاده کنند. درست همانند چشمان ما لنز دوربین بسته به فاصله کانونی آن نیز دارای زوایای دید متفاوت هستند. فواصل کانونی با میلیمتر اندازه گیری میشوند. اما توجه داشته باشید که برخلاف چشمان ما لنزها از پرسپکتیوهای کاملا متفاوت ساخته شده اند. هر چه فاصله کانونی کمتر باشد (مثلا ۱۰mm) زاویه دید وسیع تر خواهد شد. یک لنز واید دارای میدان دیدی بیشتر از چشمان ماست.
اگر مقدار فاصله کانونی بیشتر باشد (مثلا ۳۰۰mm) میتوان بر روی سوژه بسیار نزدیک زوم کرد و بزرگنمایی قابل توجهی به دست آورد. همانند ما حیوانات نیز دارای میدان دید متفاوتی هستند؛ به عنوام مثال، زاویه دید یک خرگوش بسیار وسیع است و قادر است اطراف را به طور کامل ببیند، در حالی که زاویه دید بسیاری از پرندگان شکاری کمتر از یک لنز تله فوتو است.

سایز سنسور
دوربین ها با ابعاد و سایزهای متفاوت دارای سنسورهایی با سایز مختلف (فول فریم، APS-C و Micro Four Thirds) هستند. سنسورهای کوچکتر تصاویر فول فریم را پدید می آورند و اینجاست که به اصطلاحی به نام ضریب برش دوربین یا همان crop factor میرسیم؛ ضریب برش یا کراپ فکتور نسبت اندازه سنسور یک دوربین به یک فریم فیلم ۳۵ میلیمتری است. از آن برای محاسبه فواصل کانونی موثر و مقایسه لنزها در بین DSLR ها استفاده می شود.
ضریب برش اصطلاحی است که تفاوت بین اندازه سنسور دوربین شما و یک فریم فیلم ۳۵ میلیمتری قدیمی را توصیف می کند. این ضریب عمدتا به عنوان راهی برای مقایسه فواصل کانونی لنز وقتی که روی دوربین های مختلف نصب شده است استفاده می شود، که از آنچه به نظر می رسد مهم تر است.
اگرچه ضریب برش پیچیده به نظر می رسد، اما آنقدر که ممکن است فکر کنید سخت نیست، و درک این مفهوم مهم و مفید می باشد. هنگامی که آن را درک کنید، هنگام تصمیم گیری در مورد این که از کدام لنز استفاده کنید، یا هنگام خرید تجهیزات عکاسی، قادر به انتخاب های آگاهانه تری خواهید بود.
برای درک بهتر کراپ فاکتور یک برگه A4 (معادل سنسور فول فریم) با یک عکس گرفته شده با لنز ۵۰mm بر روی آن را در نظر بگیرید. اگر بخواهید یک برگه A5 را بر روی آن بگذارید لبه های فریم با لبه های عکس جفت نمیشوند؛ اینجاست که میگوییم کراپ اتفاق افتاده است.
به طور کلی، دوربین های APS-C دارای فاکتور ضریب حدودا ۱٫۵x هستند، پس ضرب ۵۰mm در ۱٫۵x برابر با ۷۵mm است. یک سنسور Micro Four Thirds کوچکتر از یک سنسور APS-C است و از این رو دارای فاکتور کراپ ۲x است. در نتیجه، همان ضرب ۵۰mm در ۱٫۵x تصویری مانند یک لنز ۱۰۰mm ایجاد میکند و از این رو معادل یک لنز ۱۰۰mm است. از آنجایی که فاصله کانونی در هر سنسوری غیر قابل تغییر است توجه به واژه “معادل” بسیار حائز اهمیت است.

دیافراگم
فاکتور مهم دیگر در مورد لنز بیشینه دیافراگم است. دیافراگم با f نشان داده میشود که این مقادیر نشان دهنده میزان باز شدن دهانه دیافراگم برای عبور نور است. لنزهایی که دارای بیشینه دیافراگم f/1.8, f/2.0 یا f/2.8هستند معمولا نسبت به لنزهایی با دیافراگم f/4 و f/5.6 بهتر و نیز گران ترهستند زیرا نور بیشتری وارد لنز میکنند و سرعت شاتر را افزایش میدهند. لنزهای سریع در نور کم و نیز سرعت های بالای شاتر برای از بین بردن حرکت در عکاسی (مانند عکاسی اکشن) مفید واقع میشوند. مزیت دیگر این لنزها کنترل بیشتر بر روی عمق میدان است. عمق میدان محدوده شارپی است که در جلو وعقب سوژه قبل از تار شدن تصویر گسترده میشود.
هرچه دیافراگم بزرگتر باشد مانند f/1.4، عمق میدان یا شارپنس تصویر بیشتر میشود. دهانه بسته تر دیافراگم مانند f/22 ایجاد یک عمق میدان بیشتر میکند و از تاری تصویر جلوگیری میکند.
هرچه فاصله کانونی طولانی تر و سوژه نزدیکتر باشد عمق میدان محدودتری در هر دیافراگمی در دسترس خواهد بود. از این رو هنگام استفاده از لنزهای بلند یا حتی نزدیک بودن سوژه به دوربین به دیافراگم های بسته تر برای گرفتن تصاویر شارپ نیاز است.
بسیاری از لنزهای زوم دارای بیشینه دیافراگم متغیر مانند f/3.5-5.6هستند که عدد اول مربوط به بیشینه دیافراگم در تنظیمات زاویه دید و عدد دوم مربوط به بیشینه در حالت حداکثر تنظیمات زوم است.
لنزهای زوم با دیافراگم بیشینه ثابت گران قیمت تر هستند زیرا نوردهی با زوم نزدیک و دور تغییر نمیکند. در زیر انواع لنزها به همراه نمونه هایی از محصولات نیکون و کانن و دیگر برندهای قابل اعتماد به طور مختصر توضیح داده شده اند.

لنزهای پرایم
به لنزهایی پرایم گفته می شود که تنها دارای یک فاصله کانونی مثلا فاصله کانونی ۵۰mm هستند. برای آنهایی که کمتر با معقوله عکاسی آشنا هستند باید گفت که هر چه فاصله کانونی کمتر باشد دوربین شما زاویه بازتری را ثبت می کند و هر چه فاصله کانونی بیشتر باشد دوربین شما تله تر خواهد بود ( زوم تر) و نقاط دور دست را در قاب شما جای می دهد.
اینکه لنزهای پرایم تنها یک فاصله کانونی دارند خب یک محدودیت است و شاید در خیلی از مقاصد عکاسی آزار دهنده باشد. قطعا داشتن یک لنز زوم که فواصل کانونی مختلفی از واید و نرمال و تله را در اختیار ما قرار دهد خیلی بهتر است و انعطاف پذیری بیشتری به عکاس می دهد و عکاس تنها با چرخاندن مچ دست خود ، بدون نزدیک یا دور شدن به سوژه، کادر و قاب مورد علاقه خود را می بندد و عکس خود را ثبت می کند.
لنزهای پرایم به ظاهر محدود کننده، و معمولا گران قیمت، مزایای دارند که بسیاری از عکاسان حرفه ای ، علاقمند به استفاده از آنها هستند. از مزایای این لنزها میتوان به موارد زیر اشاره کرد:
کیفیت: با توجه به اینکه در لنزهای پرایم عدسی های کمتری بکار رفته و اصولا عدسی متحرکی در آنها وجود ندارد کیفیت و شفافیت تصویر بالاست و پدیده هایی مانندdistortion ،chromatic aberration وvignetting در آنها نسبت به لنزهای زوم کمتر خواهد بود.
عمق میدان کم : لنزهای پرایم در بازترین حالت دیافراگم، گشودگی دیافراگم بیشتری به شما می دهد (همان عدد f) و f کمتر یعنی دیافراگم بازتر؛ مثلا یک لنز پرایم کانن ۵۰mm دارای f/1.2 است و می دانیم که هر چه f لنز کمتر باشد عمق میدان آن کمتر خواهد بود. عمق میدان کم در عکس ها ، باعث می شود بتوانیم سوژه را به راحتی از پس زمینه جدا کنیم و بوکه ی بهتری در عکس ایجاد کنیم در حالی که در لنزهای زوم ، گشودگی دیافراگم تا این اندازه نخواهیم داشت. کسانی که از دوربین های DSLR برای ساختن فیلم و تصویر متحرک استفاده می کنند به خوبی به اهمیت این مساله آشنا هستند.
عکاسی در نور کم: با توجه به دیافراگم های بازی که لنزهای پرایم به شما ارائه می دهند شما را قادر می سازند در نور کمتر، بدون استفاده از فلاش ، تصاویر با کیفیت تری ثبت کنید.
یکی از دوربین های کانن به نام Canon EF 50mm f/1.4 نمونه ای از دوربین هایی است که از لنزهای پرایم استفاده میکند. لنزهای بهتر مانند Sony’s 24mm f/2 Distagon T* ZA SSM نیز گران قیمت تر هستند.

نمونه ای از لنزهای پرایم:

 

دوربین عکاسی

دوربین عکاسی

 

 

لنزهای fish-eye و واید
لنز واید به لنزهایی گفته می‌شود که فاصلۀ کانونیِ آنها از قطر سطح حساس عکاسی (نگاتیو یا سنسور) کوتاه ‌تر باشد. این لنزها زاویه دید بازی را در اختیار عکاس قرار می‌دهد و از پرمصرف ‌ترین لنزها نزد عکاسان هستند و برای عکاسی منظره و عکاسی معماری استفاده می‌شود. از این لنز در مکان‌هایی که امکان عقب ‌رفتن عکاس برای قرارگرفتن تمام سوژۀ مورد نظر در کادر نباشد کاربرد مناسبی دارد و با استفاده از این لنز می‌توان فضای بیشتری را در عکس جای داد.
لنزهای واید می‌توانند جذابیت خاص خود را برای عکاسان سبک‌های مختلف به همراه داشته باشند. به عنوان مثال برای یک عکاس خیابان و مستند ساز بدون شک ساده نیست تا پرسپکتیو و چشم‌اندازی که لنزهای واید در دسترس قرار می‌دهند را نادیده بگیرد. پرسپکتیوی که یک لنز ۵۰ میلی ‌متری فراهم می‌آورد تا حد بسیار زیادی به چشم‌اندازی که چشم انسان ارائه می‌دهد شباهت دارد. شاید به دلیل همین تشابه باشد که لنزهای واید و فوق واید نزد بسیاری از عکاسان منظره، طبیعت و یا عکاسان پروژه‌های معماری از جایگاه والایی برخوردار هستند.
یک لنزواید در مقایسه با یک لنز استاندارد فاصله کانونی کمتری دارد (۱۰ تا ۴۲ میلیمتر). این ویژگی شما را قادر به گرفتن عکس‌هایی با زاویه‌ دید وسیع ‌تر خواهد کرد. لنز زاویه عریض برای عکس گرفتن از مناظر و پرتره های گروهی (عکس های دسته جمعی) یک انتخاب مناسب است. در واقع زاویه باز این لنز ها تنها گزینه برای چنین عکس‌هایی، که مایلید هیچ المان مهمی از عکس را حذف نکنید، به حساب می‌آید. پس از این لنز ها استفاده کنید تا عمق میدان (DOF) عمیق تری به دست آورید.
لنزهای واید متفاوت نیز دارای اندکی اعوجاج خمره ای هستند که هر چه این زاویه بازتر باشد این اعوجاج بیشتر به چشم میخورد. تنوع لنزهای واید بسیار گسترده است. برای مثال برای خرید یک لنز ۲۸ یا ۳۵ میلی‌متر نزدیک به ۱۰۰ انتخاب از لنزهای واید استاندارد گرفته تا لنزهای فیش‌آی مدور و فوق واید وجود دارد.
لنزهای چشم ماهی یا همان fish-eye نیز جزو لنزهای واید محسوب می شوند، با این تفاوت که زاویه دید گسترده این لنزها بین ۱۳۰ تا ۱۸۰ درجه است. لنزهای زاویه به سبب وسعت زاویه دید نسبت به لنزهای نرمال تصویری وسیعتری ارائه می دهند.
در لنزهای واید ضعیفتر مانند لنز واید ۲۸ فقط خطوط کناری تصویر مقداری اعوجاج می یابد اما در لنزهای چشم ماهی تصویر کروی می شود. کروی شدن خطوط مستقیم در کناره های تصویر، هنگامی تشدید می شود که دوربین به سوژه نزدیک شود.

نمونه ای از لنز های  واید:

دوربین عکاسی

دوربین عکاسی

 

نسبت به لنزهای نرمال اشیای موجود در تصویرهایی که با لنز واید عکسبرداری شده اند، کوچکتر و دورتر هستند و عمق میدان وضوح تصاویر لنزهای واید بیشتر است. خارجی ترین عدسی آن حالت کروی دارد.
لنزهای چشم ماهی در دو نوعdiagonal (کروی) و circular(مدور) موجود هستند. نوعdiagonal (کروی) یا فول فریم لنز چشم ماهی است که مناسب عکاسی از سوژه هایی با انحراف یا اعوجاج شدید هستند اما با این حال با فریم کامل تصویر جفت میشوند.
لنزهای circular (مدور) که با نام لنز whole-sky نیز شناخته میشوند مناسب عکاسی از سوژه های نیم کره ایی است و طرح کلی مدور در فریم قابل رویت است. لنز Sigma’s 4.5mm f/2.8 circular fisheye واید ترین لنز با زاویه ۱۸۰ درجه است.

لنزهای استاندارد
لنز نرمال یا استاندارد لنزی است که فاصلهٔ کانونی آن به اندازه قطر فیلم یا سنسور دوربین باشد. این بدین معناست که لنز استاندارد Micro Four Thirds 23 میلیمتر، لنز APS-C 28 میلیمتر و لنز فول فریم ۴۳ میلیمتر است.
لنز نرمال در دوربین های ۱۳۵ و فول فریم مترادف با ۵۰ میلی‌ متر است. در دوربین های APS فاصله کانونی لنز نرمال حدود سی میلیمتر در نظر گرفته میشود. تصویری که لنز نرمال ایجاد می ‌کند تقریبا همان چیزی است که چشم ما می‌بیند، بنابراین از این جنبه هم تصویر آن نرمال است.
یکی از اشتباهات رایج این است که لنز ۵۰ میلیمتر معادل یک لنز استاندارد قرار داده میشود حتی اگر بلندتر باشد و کراپ تصویر را ایجاد کند. با این حال، عدسی های ۵۰ میلیمتری دارای میدان دیدی شبیه چشم انسان هستند.
Pentax با تولید دوربین های فیلم برداری فول فریم ۳۵mm یک لنز ۴۳mm را نیز معرفی کرد که دارای فاصله کانونی استاندارد و ایده آل بود. دوربین های DSLR با سنسور APS-C کمپانی Pentax تصاویری ایجاد میکنند که شبیه به لنز ۶۵mm است و از این رو مناسب پورتره است.
از آنجایی که لنزهای نرمال تصاویری واقعی ایجاد میکنند بسیار مناسب عکاسی خیابان هستند اما برخی از کاربران زاویه دید آنها را برای همه نوع عکاسی محدود میدانند. سیگما یک لنز ۲۸mm f/1.8 تولید کرده است که با دوربین APS-C DSLR سازگار است. با این حال بسیاری از تولیدکنندگان لنزهایی با فاصله کانونی استاندارد دقیق تولید نمیکنند.

 

نمونه ای از لنز های استاندارد:

 

دوربین عکاسی

دوربین عکاسی

 

لنز تله فوتو
لنز تله به لنزهایی گفته می‌شود که فاصلهٔ کانونی آنها از قطر تصویری که روی فیلم تشکیل می‌دهند بلندتر است، به عبارت دیگر هر لنزی که فاصلهٔ کانونی آن از فاصلهٔ کانونی لنز نرمال دوربین بلندتر باشد، برای آن دوربین لنز تله محسوب می‌شود. این لنزها به دو گونهٔ لنز تله کوتاه و لنز تله بلند تقسیم می‌شوند که لنزهای تله کوتاه در محدودهٔ ۸۵ تا ۲۵۰ میلی‌متر و تله‌های بلند از ۳۰۰ تا ۱۰۰۰ میلی‌متر هستند. هر دو گروه این لنزها کاربرد زیادی در عکاسی ورزشی و عکاسی حیات وحش دارند.
زاویهٔ دید لنزهای تله بسته تر از زاویهٔ دید چشم انسان است و میدان دید محدودی دارند و در حقیقت هرچه بزرگ تر شوند، محدودیت میدان دید آنها هم بیش تر می‌شود. لذا این لنزها فضای بسته تری از صحنهٔ عکسبرداری را روی فیلم می‌کنند. به همین دلیل هم عملکرد این لنزها به گونه‌ای است که پرسپکتیو صحنه را به ظاهر فشرده تر از حد معمول آن می‌سازند. در نتیجه اجزای تصویری که تشکیل می‌دهند به نظر بزرگ تر می‌آید و فاصلهٔ بین آن‌ها نیز کمتر از حد معمول می‌شود.
عمق میدان لنزهای تله به مراتب کمتر از عمق میدان سایر لنزهاست، به طوری که گاهی فقط چند سانتی متر از میدان دید جلوی دوربین در محدودهٔ وضوح لنز قرار می‌گیرد. این امر یکی از ویژگی‌های زیبا و خاص لنزهای تله به شمار می‌ رود، زیرا برای برجسته و متمایز کردن موضوع اصلی از محیط اطراف آن یا شاخص کردن قسمتی از جزئیات صحنهٔ عکسبرداری کاربرد بسیار خوبی دارد.
لنزهای تله از نظر مشخصات فیزیکی، سنگین تر و بلندتر از لنزهای نرمال هستند و به همین دلیل هم تله‌های بسیار بلند، جایگاه ویژه‌ای برای نصب تک‌ پایه یا سه پایه‌ دارند.
لنز تله‌ای که فاصلهٔ کانونی آن دو برابر بیش تر از فاصلهٔ کانونی لنز نرمال باشد، تصویر را دو برابر بزرگ تر روی فیلم ثبت می‌کند. به همین نسبت هرچه فاصلهٔ کانونی لنز بلندتر شود، تصویری بزرگتر بدست می‌آید. از این رو، لنزهای تله قادرند از فواصل نسبتا دور به خوبی قسمتی از یک صحنه را به تصویر درآورند. لنزهای تله برای عکسبرداری در جاهایی که نباید زیاد به موضوع نزدیک شد، مانند عکاسی ورزشی یا عکاسی حیات وحش، کارآیی بسیار خوبی دارند. همچنین از این لنزها در عکاسی پرتره هم استفاده می‌شود. هرچه فاصلهٔ کانونی لنزهای تله بلندتر شود، حداقل فاصلهٔ ممکن عکسبرداری با آنها نیز زیادتر می‌شود.
لنزهای تله فوتو پرایم در مقایسه با لنزهای تله زوم ارزان قیمت تر هستند و تصاویری شارپ و با کیفیت با یک فاصله کانونی ثابت فراهم میکند. دیافراگم های باز رایج f/2.8 و f/4 در لنزهایی مانند لنزهای Nikon 400mm f/2.8 و Canon EF 300mm f/4 در دسترس هستند.
بسیاری از لنزها دارای تثبیت کننده تصویر هستند که تاثیر لرزش ناشی از حرکات دوربین بر روی عکس را کاهش میدهد و یک تصویر شارپ در اختیار شما قرار میدهد. مشکل این لنزها بزرگ و سنگین و گران قیمت بودن آنها است. لنزهای تله فوتو مناسب فوکوس نزدیک نیستند زیرا آنها دارای یک فوکوس کمینه هستند.

 

نمونه ای از لنز های تله فوتو:

 

دوربین عکاسی

دوربین عکاسی

 

لنز کیت
یک لنز زوم دارای فاصله کانونی متغیر مثلا ۱۸-۵۵mmاست و این به معنای این است که یک فریم با زاویه دید ۱۸mm با استفاده از زوم ۴۸mm یا ۵۵mm قابل فریم مجدد است. این امر احتمال تعویض لنز در هنگام عکاسی با برخی لنزهای زوم را کاهش میدهد.
ساده ترین لنزهای زوم مانندPanasonic’s 14-42mm f/3.5-5.6 Micro Four Thirds اغلب دارای کنترل محدود دیافراگم هستند. لنزهای زوم با دیافراگم ثابت موجود هستند اما این لنزها اغلب بزرگ، سنگین و گران قیمت هستند.
لنزهای کیت لنزهای زومی هستند که همراه با بدنه دوربین به شما عرضه میشوند. دوربین های Micro Four Thirds اغلب با لنزهای ۱۴-۴۲mmهمرا هستند در حالی که لنزهای ۱۸-۵۵mm همراه دوربین های APS-C DSLR عرضه میشوند. در سال های اخیر پیشرفته ترین مدل ها اغلب با لنزهای عالی مانند Nikon 18-105mm f/3.5-5.6 به همراه دوربین Nikon D7000 عرضه میشوند.
لنزهای کیت دارای مزیت هایی مانند سبک، کوچک، چهار فاصله کانونی، فیلترهای ارزان قیمت، توانایی فوکوس در فاصله نزدیک، قیمت پایین هستند. تنها مشکل یک لنز زوم این است که شارپنس بودن تصاویر آنها به پای لنزهای پرایم نمیرسد. اگر به دنبال کیفیت با کنترل بیشتر دیافراگم با فاصله کانونی مشابه هستید، لنز Tamron’s 28-75mm با دیافراگم f/2.8 ثابت در تمامی فواصل کانونی به شما توصیه میشود.

نمونه ای از لنز های کیت:

 

دوربین عکاسی

دوربین عکاسی

 

لنز زوم
لنز زوم به لنزهایی گفته می‌شود که برخلاف لنزهای ثابت دارای فاصله کانونی متغیر باشند. به عنوان مثال از ۲۴ تا ۱۲۰ میلی‌متر یا ۸۰ تا ۲۰۰ میلی‌متر. تنظیم مقدار زوم لنز از طریق حلقه‌ای که بر روی استوانهٔ لنز قرار دارد انجام می‌شود که با چرخاندن آن فاصلهٔ کانونی لنز هم تغییر می‌کند. هرچه فاصله کانونی لنز کمتر باشد، لنز زاویه دید بازتری دارد و برای عکاسی از مناظر یا عکاسی معماری مناسب است و هرچقدر فاصله کانونی بیش‌تر باشد زاویه دید کوتاه ‌تر خواهد بود و جهت عکس برداری از سوژه‌های دور مورد استفاده قرار می‌گیرد.
لنز زوم لنزی است که محدوده از فواصل کانونی را برای عکسبرداری در اختیار عکاس می گذارد. لنز های زوم پیچیدگی های بیشتری در بحث ساخت دارند، زیرا باید قطعات متحرک زیادتری برای ایجاد بزرگنمایی داشته باشند. برای انجام عمل زوم یا بزرگنمایی در عکاسی، هر قطعه به کار رفته در درون لنز، باید نسبت به قطعه دیگر دورتر یا نزدیک تر شود.
و اینکه هرچه تعداد این قطعات تشکیل دهنده بیشتر باشند، کیفیت لنز بیشتر بوده و به طبع آن قیمت آن نیز بالاتر می رود. اما با تمام این تفاسیر، در تمام لنز های زوم همیشه یک فاصله کانونی خاصی وجود دارد که کیفیت عکس برداری در آن نقطه از فواصل کانونی دیگر بهتر است، و به عبارت دیگر، تمام فواصل کانونی بهینه نیستند.
در لنز های زوم این غیر عادی نیست که شاهد افت شارپنس یا براق و تیز بودن عکس، بویژه در گوشه ها و در حداکثر فاصله کانونی باشیم. لنز های زوم طبیعتا بدنه بزرگتری دارند و میزان حداکثر دهانه دیافراگم آنها از نیز کمتر است، و اینکه دهانه دیافراگم در آنها ثابت نیست. حداکثر دهانه دیافراگم در واید ترین حالت امکان پذیر بوده و هرچه فاصله کانونی افزایش بیابد، یا به عبارتی عمل زوم صورت گیرد، دهانه دیافراگم تنگ تر می شود.
و اما مزیت لنز زوم نسبت به پرایم، ویژگی تثبیت تصویر می باشد. این قابلیت به نوعی لرزش گیر حساب می شود و در سرعت های شاتر نسبتا پایین، مانع از تار شدن عکس به سبب تکان خوردن دوربین می شود. البته در حالت های عادی شاید چیزی به نظر نرسد، اما در فواصل کانونی زیاد، بیشتر به کار می آید.
سیگما زوم ترین لنزهای دنیا مانند ۸-۱۶mm f/4.5-5.6 و یا ۱۰-۲۰mm f/4.0-5.6 را تولید میکند که بسیار مناسب عکاسی مناظر هستند. در مرکز فریم اعوجاج خمره ای اندکی مشاهده میشود؛ البته پروفایل های پردازش تصویر برای مقابله با این نوع اعوجاج وجود دارند اما این امر باعث کاهش اندک شارپنس تصویر میشود.

لنز سوپر زوم
لنز سوپر زوم به لنزی گفته می‌شود که فاصله کانونی آن از عرض فیلم یا سنسور کوتاه‌ تر باشد. از این رو، اصطلاح لنز سوپر واید نشان دهنده طیف وسیعی از لنزها، نسبت به اندازه سطح حساس عکاسی در دوربین‌های مورد استفاده می‌باشد. یک لنز ۳۵ میلی‌متری در یک دوربین قطع کوچک، جزو لنزهای واید، و لنزی با همان فاصله کانونی در یک دوربین قطع متوسط ۶۴۵ جزو لنزهای سوپر واید و در دوربین قطع متوسط ۶۷، جزو لنزهای چشم ماهی است.
یک لنز سوپر زوم معمولا دارای فواصل کانونی از متوسط یا عریض گرفته تا تله فوتو است، مانند لنز سفریTamron’s 18-270mm f/3.5-6.3 .
مشکل این نوع لنز کیفیت تصویر آن است. تصاویر گرفته شده با این لنز دارای شارپنس کافی نیستند. به علاوه، لنزهای ارزان قیمت تر دارای دیافراگم محدود هستند و بیشینه دیافراگم اغلب با افزایش فاصله کانونی کاهش می یابد.
البته مدل های گران قیمت تری مانند Nikon 70-200mm f/2.8G موجود هستند که با فاصله کانونی بسته دارای فوکوس و نیز کیفیت بالای تصویر در هر فاصله کانونی هستند.
در این نوع لنز در سرتاسر دیافراگم f/2.8 وجود دارد، فوکوس داخلی نیز در این لنزها مشاهده میشود، و این بدان معناست که سایز لنز همواره ثابیت و بدون تغییر است و رینگ فوکوس به طور خودکار دارای چرخش نیست.
این نوع لنزها دارای تثبیت کننده تصویر نیز هستند که تاری ناشی از حرکت دوربین هنگام عکاسی را کاهش میدهد. وجود این تکنولوژی بسیار مهم و ضروری است، به ویژه هنگام فواصل کانونی طولانی تر.
لنزهای سوپر زوم برای عکاسی از بسیاری از سوژه ها مناسب هستند زیرا دارای گستره وسیعی هستند و از عکاسی پرتره گرفته تا اکشن و ورزشی و نیز حیات وحش بسیار کارآمد هستند.

لنز ماکرو
لنز ماکرو لنزی است که علاوه برداشتن همهٔ مشخصات لنزهای معمولی، امکان فوکوس کردن در فاصله‌های کم و قابلیت بزرگنمایی اشیا که برای عکاسی ماکرو لازم است را نیز دارد.
لنزهای ماکرو به لنزهایی گفته می‌شود که از حداقل فاصله فوکوس بالایی برخوردار هستند. هدف اصلی لنزهای ماکرو این است که اجسام یا هر نوع سوژه کوچکی را در مقیاسی بزرگ‌ تر از آنچه که هستند به تصویر بکشند. به عبارت دیگر اگر قصد داشته باشید تصویر سوژه‌ای را با ابعادی بزرگ‌تر از سایز واقعی‌اش داشته باشید باید از لنزهای ماکرو استفاده کنید. ضریب یا نسبت بزرگنمایی در لنزهای ماکرو متفاوت است. برای مثال لنزی که تصویر سوژه را با همان ابعادی که هست به ثبت می‌رساند دارای نسبت بزرگنمایی ۱:۱ است. یا لنزی که تصویر سوژه را با ابعاد دو برابری ثبت می‌کند لنزی با نسبت بزرگنمایی ۲:۱ است. بسیاری از لنزهای ماکرو دارای همین دو ضریب هستند و به عبارتی دیگر نسبت بزرگنمایی ۱:۱ و ۲:۱ در میان لنزهای ماکرو بسیار رایج هستند.
البته به این نکته دقت باشید که لنزهای متعددی در بازار وجود دارد که برخی از آن‌ها مثل لنز‌های زوم برای عکاسی ماکرو نیز مورد استفاده قرار می‌گیرند. اگر قصد دارید با یک لنز زوم عکس‌های ماکرو بگیرید حتماً ضریب بزرگنمایی لنز مورد نظر را بررسی کنید.
لنزهای ماکرو علاوه بر حداقل فاصله فوکوس بالا، از ویژگی‌های دیگری نیز برخوردار هستند. بسیاری از این لنزها بجای داشتن میدان فوکوس خمیده دارای میدان فوکوسی تخت هستند. میدان خمیده به معنای شارپ‌تر بودن مرکز تصویر نسبت به لبه‌های آن می‌باشد که به دلیل فوکوس لنز بر روی مرکز تصویر است. ولی در لنزهای ماکرو به لطف میدان فوکوس تخت، تصویری با فوکوس یکنواخت بر روی تمام کادر را شاهد هستیم.
لنز ماکرو Canon’s 60mm یک نمونه از این لنزهاست که برای فوکوس ۲۰ سانتی متر از سوژه مناسب است. با نزدیک کردن سوژه به لنز بزرگنمایی نیز افزایش پیدا میکند اما برای عکاسی از سوژه های بسیار کوچک مانند حشرات کمی فاصله لازم است. در این مواقع لنز Tokina’s AT-X 100mm f/2.8 Macro با فوکوس ۳۰ سانتی متر از سوژه و یا لنز Nikon’s 200mm f/4 Micro با ۵۰ سانتی متر فوکوس مناسب هستند.
جزییات پیچیده در لنزهای ماکرو قابل مشاهده هستند اما باید توجه داشته باشید که نزدیک شدن بیش از اندازه به سوژه باعث کاهش عمق میدان میشود. در واقع بسیاری از مشکلات با استفاده از لنز f/22 و نیز اضافه کردن فلاش ماکرو به جلوی لنز برای افزایش سرعت شاتر و کنترل بیشتر برطرف خواهد شد.

لنز Tilt and shift
لنز تیلت شیفت یا کنترل پر

سپکتیو(تغییر شیب و زاویه)، لنز مخصوصی است که از طریق آن می‌توان صفحه کانونی تصویر را چرخاند و این کار باعث تغییر پرسپکتیو تصویر می‌شود. این لنز برای انجام این کار از سازو کار و تجهیزات خاصی بهره می‌برد که توسط آن، عدسی‌ها چرخیده و یا بر روی محور خود حرکت می‌کنند.
این سری از لنزها در دوربین های مدیوم فرمت و کوچک استفاده می شوند. این سری از لنزها در خانواده لنزهای لوکس دسته بندی می شوند و بیشتر برای عکاسان حرفه ای کاربرد دارند.
در واقع کاربرد اصلی این نوع لنز تصحیح خطوط عمودی همگرا برای عکاسی معماری است. بسیاری از لنزهای مدرن امروزی مانند Nikon 45mm f/2.8 PC-E و Canon EF 24mm f/3.5L TS-E دارای این ویژگی هستند.
توجه داشته باشید که عکاسان همیشه با اثراتی مثل عمق میدان دلخواه و کنترل پرسپکتیو مواجه هستند. هرچند که این دو عامل در بسیاری از موارد باعث خلاقیت و زیبایی عکس ها می‌شود اما گاهی باید این دو اثر را کنترل کرد، یا کاهش داد و یا حذف کرد. همیشه به بلور بودن پس زمینه و برجسته بودن سوژه نسبت به زمینه نیاز نداریم و همیشه پرسپکتیو‌های اغراق آمیز به همراه خطوط مورب برای ما جذاب نیست و یا حتی خود یک مشکل است. بسیاری از عکاسان از جمله عکاسان معماری و همچنین عکاسان صنعتی و تبلیغاتی و یا طبیعت با مشکل کنترل این دو اثر مواجه هستند.
وقتی به یک سوژه از پایین یا بالا نگاه می‌کنید، خطوط عمودی تشکیل دهنده آن به دلیل پرسپکتیو، همگرا بوده و به هم نزدیک می‌شوند. این مساله به لحاظ بصری کاملاً طبیعی است، اما زمانی که می‌خواهید از یک ساختمان عکاسی کنید، به لحاظ معماری این جلوه تاثیر نامطلوبی داشته و عملاً باعث عدم ثبت تصویری واقع‌گرایانه از ساختمان می‌شود. با اصلاح این خطوط، عکسی مناسب از یک ساختمان برای استفاده‌های معماری خواهید داشت. استفاده از این نوع لنزها پرسپکتیو ساختمان را اصلاح میکند.
به عبارت دیگر، وقتی از یک بنا عکاسی می‌کنید،‌ باید دوربین را اصطلاحاً سربالا قرار دهید. سربالا بودن دوربین باعث ایجاد پرسپکتیو در محور عمودی ساختمان شده، و خطوط عمودی آن همگرا می‌شوند. با استفاده از لنز تیلت شیفت، بدون اینکه دوربین را سربالا کنید، لنز را بر روی محور خود حرکت می‌دهید و به این ترتیب کل ساختمان در عکس ثبت می‌شوند، بدون اینکه پرسپکتیو عمودی در آن ایجاد شود.
لنز تیلت شیفت دارای شش ویژگی منحصر به فرد ایجاد جلوه مینیاتوری، اصلاح خطوط همگرای عمودی، ضد بازتابش، حرکت افقی در محور خود، افزاینده عمق میدان و قابلیت ثبت عکس‌های پانورامیک هستند.
باید اشاره کرد که لنزهای دوربین های DSLR معمولا فاقد کنترل هر دو شیب افقی و عمودی هستند، ویژگی که باید در دوربین های بزرگ استودیو عکاسی وجود داشته باشد. از این رو میتوان گفت که این نوع لنزها مناسب استدیو عکاسی و نیز عکاسی حرفه ای معماری هستند.

buy.png

 

دانلود اپلیکیشن اندروید عصر دیجیتال

درباره نویسنده Asrdigital

از دست ندهید

بهترین دوربین های کامپکت مسافرتی ۲۰۱۷

این دوربین های عکاسی کامپکت کوچک را میتوانید هر کجا با خود حمل کنید و …

پاسخ دهید

نشانی ایمیل شما منتشر نخواهد شد. بخش‌های موردنیاز علامت‌گذاری شده‌اند *